🔥 انقلاب، اعتراض، حقیقتی که نمی‌خوای بشنوی

✍️ #سید_هادی_غفاری ۲۲ بهمن ۱۴۰۴

۵۷ مردم با کتاب، اعلامیه و نوار جلو اومدن.
نه اسلحه، نه آتش، نه تخریب.

📚 داشتن کتاب جرم بود:
رساله امام، دکتر شریعتی، محمدرضا حکیمی، طالقانی، امام موسی صدر، سید رضا صدر، مهندس بازرگان…
دیوان فرخی یزدی؟ جرم.
شعر خسرو گلسرخی؟ زندان.
یه کتاب داستان به اسم «هراس» از جمال میرصادقی؟ فقط به‌خاطر اسمش، جرم.

🎭 هملت و مکبث؟
چون توش شاه کشته می‌شد، اجرای تئاتر هم جرم بود.
حتی نمایش می‌ترسوندشون.

مجلس امام حسین؟
سینه‌زنی؟
سخنرانی؟
همه جرم.

با این همه خفقان،
با قتل‌عام میدان ژاله، قم، تبریز،
مردم دست به اسلحه نبردن.
امام خشونت و ترور رو خط قرمز کشید.
مردم به سربازای وطن گل می‌دادن، نه تیر.
---
جنگ ایران و عراق هم همین بود:
دست خالی، تجهیزات کم،
اما امام اجازه نداد شهرهای عراق بمباران بشه.
فقط پادگان نظامی.
یعنی حتی وسط جنگ هم انسانیت جلوتر از انتقام بود.
---
حالا امروز:
ماهواره هست، اینترنت هست، VPN هست.
تو هر سایتی بخوای عضوی، هر چی بخوای می‌گی.
کی اومده بگیرت؟ کی بردت زندان؟

اعتراضات اخیر؟
اولش اقتصادی بود، منطقی، سالم.
اما دشمن وارد شد.
🔫 تیر مستقیم
🔥 آتش
🏚️ تخریب
وحشت، آشوب، کشتار

اینجاست فرق معلوم می‌شه:
فرق اعتراض با اغتشاش.
فرق درد مردم با پروژه دشمن.
---
دشمن از چی می‌ترسه؟
از این‌که ایرانی‌ها بالغ بشن.
بلدن اعتراض کنن،
بدون خشونت، بدون تخریب،
با عقل، منطق و مشارکت.

برای همین مسیر رو کج می‌کنه،
تصویر می‌سازه،
دروغ خوشگل تحویل می‌ده.

💡 پس تحلیل کن.
با یه عکس و یه کلیپ جوگیر نشو.
خبرهای مختلف رو ببین، فکر کن، بعد قضاوت کن.
---
امام به شاه گفت:
به مردم احترام بذار،
به‌جای زندان، مدرسه و بیمارستان و کارخونه بساز،
به بیگانه تکیه نکن.
و اون جمله‌ای که هنوز تاریخ رو می‌لرزونه:
«دوست ندارم یه روز بری و مردم از رفتنت خوشحال بشن.»
---
حرف آخر، از دل ایران:
ایران با نفرت ساخته نمی‌شه.
با هیجان کور هم ساخته نمی‌شه.
با فهم، انصاف، کار، انتخاب درست و مسئولیت ساخته می‌شه.

هر رأی تو،
هر انتخاب تو،
هر قدم تو،
اثر انگشت تو روی آینده ایرانه.

«چو ایران نباشد تن من مباد»
این شعر نیست؛ تعهدِ زنده‌ست.