نقد زندگی کنکوری دانش آموزان

✍️ #پسر_کوهستان ۴دی‌ماه۱۴٠۴
دهدشت

یادداشتی برای آنان که مسئول‌اند

والدین، معلمان، و دانش‌آموزان

دانش‌آموز،
امانت است؛
نه پروژه،
نه ابزارِ تحققِ آرزوهای ناتمام ما.

آموزش، اگر از معنا تهی شود،
حتی اگر نتیجه بدهد،
انسان نمی‌سازد.
و جامعه‌ای که انسان نیافریند،
هر قدر هم متخصص تربیت کند،
فقیر است.

ما، از سرِ دغدغه،
گاه به جای راه،
فشار می‌دهیم؛
کلاس‌های کنکور،
کتاب‌های انباشته،
مشاوره‌هایی که بیش از اندیشه،
اضطراب توزیع می‌کنند.
اما پرسش این است:
آیا ذهنِ مضطرب،
توانِ فهم دارد؟

کتاب درسی،
ساده است؛
و همین سادگی،
فضیلتِ آن است.
در آن،
دانش به زبانِ آموزش درآمده،
نه تجارت.
اگر فهم شود،
نمره می‌آید؛
و اگر نمره بیاید،
معدل شکل می‌گیرد؛
و این‌ها،
بخش مهمی از مسیرِ دانشگاه‌اند.

کنکور،
هر چه هست،
همه‌چیز نیست.
فروکاستنِ آینده‌ی یک انسان
به چند ساعت آزمون،
نه علمی است،
نه اخلاقی.

والدین،
فرزند را
با ترس بزرگ نکنید؛
ترس،
شهروند نمی‌سازد.

معلمان،
دانش‌آموز را
برای زندگی آماده کنید،
نه فقط برای آزمون.

و تو، دانش‌آموز؛
بدان که
ارزش تو،
بیش از عددهاست.
راهِ دانایی،
از آرامش می‌گذرد،
نه از هراس.